دوشنبه, 19 قوس , 1397
کد خبر: 11819 زمان مخابره: سه شنبه, 11 ثور , 1397

بحران انسانی در افغانستان بیداد می کند!

ناآرامی ها در افغانستان روز به روز بیشتر می شود، مردم مظلوم وطن دیگر رمقی دربرابر این همه ستم و بی عدالتی ندارند.
تشدید حملات انتحاری و انفجاری در پایتخت و دیگر ولایات حکایت از بی کفایتی و یا معامله پشت پرده سران حکومتی دارد. سرانی که حتی برای آنان نیز اعلام غمشریکی روزانه عادت شده است.
طی چهار دهه از دوران جهادگران گرفته تا افراطی ها و به اصطلاح حکومت جدید، کشتار تنها راه برای بقای قدرت طلبان بوده و گاه عمق فجایع چنان عمیق است که وجدان هر انسانی را به درد می آورد، وجدانِ انسان؟ کلمه ای غریب در میان آن گروه کوچک از قدرتمندانی که بر یک ملت خون به پا می کنند.
اعمال خشونت تبدیل به تنها راه برای طرف های جنگ شده است، خودی های که کورکورانه خانه و مردم بی دفاع را هدف قرار می دهد و دشمنانی که از انسان ها سپری می سازند برای مقاومت و حمله.
در این میان بیش از همه، جان دادن اطفال و زنان و مردان در جای جای افغانستان تکان دهنده و غیرانسانی است، آمارها به تکرار و به تکرار! از افزایش بالای قربانیانی می گوید که یا مورد حمله طیارات جنگی امریکایی قرار می گیرند، یا در عملیات نیروهای دولتی کشته می شوند و یا در انفجار ماین و حمله های انتحاری مخالفان مسلح.
جنایت های هر روزه و کشتارهای هر لحظه، آنقد به خود رنگ تکرار گرفته است که دیگر خبر مرگ پنج طفل در اثر انفجار یک ماین تکان دهنده برای هیچ آژانس خبررسانی نیست چه برسد به مقام ها، مگر جان دادن اطفال کندز در محاصره طالبان چه تکانی به این حکومت و سیاستمداران داد؟ اشرف غنی که خود دلیل استقبال پرشکوه ارگ برای جانی پایتخت بوده و باردیگر هراس را مهمان خانه های بازماندگان جنگ های کابل کرد، نگران از مرگ و میر اطفال است.
بحران انسانی در افغانستان بیداد می کند، مردم در حمله های طالبان مجبور به ترک خانه و بیجا شدن می شوند، اطفال به دور از آموزش تنها خشونت های جنگ را می بینند…