دوشنبه, 19 قوس , 1397
کد خبر: 11903 زمان مخابره: یکشنبه, 23 ثور , 1397

کمک های مالی امریکا به طالبان در افغانستان

امریکا به طور غیر مستقیم بخش قابل توجهی از کمک های مالی طالبان و دیگر گروه های تروریستی از جمله داعش در افغانستان پرداخت می کند و سیاست غیر از واقعیت مبارزه با گروه های ترویستی در افغانستان را دنبال می کند.

داگلاس ویسینگ، نویسنده امریکایی می گوید: کمک های مالی ایالات متحده به جیب هر دو طرف جنگ افغانستان، هم حکومت و هم طالبان ریخته شده است و هنوز هم مبالغ تکان دهنده ای از این کمک های خارجی بصورت مدام به خزانه طالبان واریز می شود. وی می گوید: در واقع، کمک های مالی خارجی در بی ثبات سازی این کشور جنگزده نقش داشته است و سیاست های جدید ترمپ در افغانستان و پاکستان نیز شکست خورده است.
وی می افزاید: در نتیجه سیاست های ناکارامد و ضعیف در مبارزه با تروریست ها، اجرای ناسالم پروژه های آژانس توسعه بین المللی ایالات متحده، وجود اخاذی در بخش های لجستیکی و امنیتی، ملیارد ها دالر از کمک های خارجی در سال های اخیر به دست طالبان و گروه های تررویستی افتاده است. اما ارگ سفید با ارایه و ترسیم اخبار دروغین از عملکرد خود در افغانستان، چشم اندازی غیر از واقعیت را به خورد افکار عمومی جامعه بین الملل می دهد.
کارشناسان سیاسی معتقدند: بخش عمده ای از کمک های مالی خارجی به گروه های شورشی و تروریستی و بخشی دیگر از آن نصیب کسانی می شود که از جنگ در افغانستان در صدد کسب سود استند، یعنی جنگسالاران و مقامات آلوده به فساد در حکومت. در این صورت، این بودیجه، خود در ایجاد و تداوم چرخه باطلی از خشونت ها کمک می کند.
یکی از مقامات سیاسی متقاعد امریکایی گفته است که من تا هنوز یک شرکت امنیتی خصوصی داخلی را سراغ ندارم که با طالبان زد و بند نداشته باشد. در واقع، طالبان دفتری غیررسمی و زیرزمینی در کابل دارند؛ جایی که پروژه ها و قراردادی های امنیتی و لجستیکی برای تضمین فعالیت امریکا در افغانستان با طالبان بسته می شود.
پیتر گالبرایت، دپلومات سابق ایالات متحده در امریکا نیز می گوید: یک تیم عملیاتی ماموران مبارزه با فساد از سوی حکومت امریکا، این حقیقت را کشف کرد که روابط مخفی و زیرزمینی بیشماری میان طالبان و مقامات آلوده به فساد در حکومت افغانستان وجود دارد. وی گفت: من این وضعیت را با عبارت حکومت مافیایی توصیف کردم. ما بسیاری از مقامات آلوده به فساد را در یک طرف و طالبان را در طرف دیگر زنجیره مافیایی می بینیم. و واقعیت انکارناپذیر اینست که آنها با هم کار می کنند.
در مواردی، بعضی از شرکت های امنیتی خصوصی که با مقامات ارشد حکومت ارتباطات نزدیکی دارند، در این زنجیره های فساد دخیل استند. این شرکت ها در اشتراک با طالبان، کسب و کار غیرمشروع، اما سودآوری را راه انداخته اند. این شرکت ها با استفاده از نفوذ و ارتباطات سیاسی خود، بسیاری از قراردادهای سودآور امنیتی با نیروهای ناتو را برنده شده اند و در این راستا با طالبان هم سر سازش و معامله در پیش می گرفته اند.
در راپوری به کانگرس امریکا نتیجه گیری شده بود که طالبان از طریق قراردادی های شرکت هایی که طرف قرارداد ناتو استند، در هر هفته به ملیون ها دالر از کمک های مالی ایالات متحده دست می یابند؛ مبلغی که با میزان درآمد طالبان از تجارت مواد مخدر برابری می کند. حمایت مالی طالبان و شورشیان با پول مالیات دهندگان امریکایی، این سوال ها را به وجود می آورد که آیا روند مبارزه با تررویزم در افغانستان به موازات جنگ به درستی پیش رفته است؛ که مسلما پاسخ این سوال منفی است.
داگلاس ویسینگ نویسنده امریکایی نیز در پاسخ به این سوال، به جایگاه فعلی و پیشین افغانستان در جدول کشورهای آلوده به فساد اشاره می کند. به گفته وی، بر اساس شاخص فساد سازمان شفافیت بین الملل، افغانستان از جایگاه چهل و دومین کشور فاسد دنیا در سال 2005 عیسوی، اکنون به جایگاه دومین کشور آلوده به فساد در دنیا تبدیل شده است.