امروز مصادف با پنج شنبه, 12 سرطان , 1399 , Thursday, 2 July , 2020
کد مطلب : 5811 , ,
+
-

لبخند غنی یادآوار دوران استثمار بود!

زمان انتشار : شنبه, 10 دسامبر , 2016 , بخش : مقاله

%d8%ba%d9%86%db%8c

ندای افغانستان: مشکل افغانستان وجود شخصی چون غنی نیست بلکه هر دولتمردی که بر این کشور حکومت کرد، افغانستان را به مانند یک مستعمره در اختیار انگلیس گذاشت و اکنون برای لشکر غارتگر امریکا محیا می کند.

به گزارش ندای افغانستان به نقل از افغان پیپر، وزیر دفاع امریکا در آخرین سفر خود به افغانستان با مهمان نوازی گرم و قدردانی های فراوان رییس جمهور خبر از ماندن 8400 سرباز امریکایی در افغانستان داد.

اینکه اشرف غنی قدردان خدمات ارزنده امریکاست، بر اساس رویکرد سیاسی وی نکته تازه ای نیست اما تشکر زیاد از کلیات تا جزیی ترین عملکرد امریکا در افغانستان آیا ضروریست؟ در حالی که هیچ اشاره ای به عملیات های کورکورانه نظامیان این کشور و کشتار مردم بی گناه نشد.

رییس جمهور از زمان به ریاست رسیدن تا کنون، بارها چرخش های سیاسی زیادی در قبال سیاست خارجی با کشورهای چون پاکستان و امریکا داشته است به همین منظور هم وجهه سیاسی خود در جهان را خدشه دار کرده و هم در داخل کشور از مقبولیت خود در این عرصه کاسته است.

از سوی دیگر اشرف غنی به تکرار منتقد سیاست تروریست پروری پاکستان بوده است و در سفر آخر خود به هند به وضوح این سیاست را به باد نقد گرفت و هرچند در دیدار با وزیر دفاع امریکا بارها سخن از مبارزه با تروریزم شد، چگونه حمایت و مصونیتی که پاکستان از امریکا می گیرد و دست به تروریست پروری و امتیاز گیری در منطقه می زند، مطرح نشد؟

مگر طی سال ها امریکا حامی پاکستان در منطقه نبوده و همین کشور با شعار مبارزه با تروریزم و نابودی طالبان به افغانستان لشکر کشی نکرده است، چگونه کشوری حامی تمویل کننده و ماشین تروریزم همزمان نقش مبارز تروریزم را ایفا می کند؟

افغانستان بزرگترین منفعت برای امریکاست و خطر قدرت گیری تروریستان به میزان صلح در کشور برای امریکا خطرناک می باشد!.

بازی دوگانه واشنگتن در کابل طی یک و نیم دهه نه طالب را نابود کرد و نه صلحی به بار آورد اما افغانستان در فساد فرورفت و شعله های جنگ، بیشتر مناطق را در برگرفت در حالی که اگر ابرقدرتی چون امریکا اراده می کرد ظرف مدت کوتاهی به تروریزم در کشور پایان می داد.

از سوی دیگر هر که به ریاست دولت رسید به همان راهی رفت که پادشاهان و دولتمردان گذشته طی کرده بود: تمرگزگرایی قدرت و قوم طلبی، معامله های پنهان و قربانی کردن مردم و بازیچه هر قدرتی، روزی پاکستان و روزی امریکا و …

جنگ افغانستان دوام دار است تا زمانی که امریکا خواهان وجود طالب و داعش و هر افراط گری در افغانستان است و هم به دنبال کنترل قدرت آنان تا از فضای درگیر و گل آلود کشور به هر چه می خواهد و هر سیاستی که خواهان آن است در افغانستان و منطقه دست زند.

و حال رد و بدل کردن لبخندهای رضایت و تشکرهای فراوان غنی از امریکا در ارگ جلوه گر رسانه هاست و در آن سوی کشور مردم بی پناهی که در عملیات های نظامیان خارجی جان می دهند در بی تفاوتی و معامله های حکومت ولایت ها ویران و به طالب و داعش سپرده می شود و چه جان ها در بی جاشدگی به خواب سرد می رود.

سرمایه، معادن، زمین، آثار باستانی و … درهجوم امریکا به یغما رفت و از آن مهم تر عزتِ یک ملت ارزانی کمک های شد که نه برای آنان که به جیب دولتمردانی رفت که قرار بود مدافع باشند نه غارتگر!

دیدگاه ها بسته شده است

آخرین مطالب

مطالب پربازدید