امروز مصادف با شنبه, 21 سرطان , 1399 , Saturday, 11 July , 2020
کد مطلب : 5866 , ,
+
-

مصلحت قدرت، بالاتر از انسانیت است

زمان انتشار : سه‌شنبه, 13 دسامبر , 2016 , بخش : یادداشت

عزیز رفیعی
ندای افغانستان: رهبران سیاسی به مسایل حقوق بشری باور ندارند وابزار پیشبرد امورشان سازش و مصلحت گرایی های کلان سیاسی حتی با کسانی است که در جنایات جنگی نام شان برسرزبان ها است.

به گزارش ندای افغانستان به نقل از افغان پیپر، عزیز رفیعی فعال جامعه مدنی در برنامه “فراخبر” درخصوص حرمت گذاشتن دولت به کنوانسیون های حقوق بشری گفت: دولت نه تنها متعهد که مکلف بود، پس از امضای کنوانسیون های حقوق بشر و برنامه عملی که درسال 2004 توسط کمیسیون حقوق بشر برنامه ریزی شد را بخصوص در مسایل مربوط به عدالت انتقالی پیگیری کند اما هیچ گونه اقدامی نکرده است و آنچه در افغانستان انجام داده تنها مصلحت گرایی های کلان سیاسی در رده های مختلف سیاسی و یک سری مانورهای غیرقابل قبول و سازش های بسیار ناگوار سیاسی با کسانی که مرتکب جنایت های بسیار بزرگ جنگی شده اند را انجام داده است.

رفیعی می گوید: متاسفانه در این زمینه نه تنها برنامه هایی که در کمیسیون حقوق بشر پی ریزی شده بود ، عملی نشد بلکه از نقطه نظر سیاسی حمایت جدی برای تصویب قانون منع خشونت علیه زنان هم انجام نداد و هر روز می بینیم که بیش از نیمی از جمعیت افغانستان در معرض خطر و خشونت هستند.

وی، درخصوص علت اصلی موضع گیری حکومت در خصوص مسایل حقوق بشری اظهار می کند: رهبران سیاسی هیچ گاه به بحث های حقوق بشری و عنصر حقوق بشر باور نداشته اند و به همین دلیل هم اراده ای برای تامین این مسایل در درون نظام سیاسی و رهبران آن شکل نگرفته است و حتی می بینیم که وقتی برخورد های حقوقی مطرح می شود، همواره مصلحت گرایی ها و معافیت ها پر رنگ شده است به این دلیل که بیشترین کسانی امروز در مسایل سیاسی، نظامی و اقتصادی افغانستان توانمندی دارند ودر راس امورند، اینها در گذشته شان به صورت مستقیم و غیر مستقیم در جنایات ضد بشری در افغانستان و در تخطی های حقوق بشری مستقیما دخیل بوده اند.

این تحلیلگر مسایل سیاسی معتقد است که در افغانستان، برخورد با قضایا، برخوردی سیاسی است و مصلحت گرایی بسیار قوی تر از قانون گرایی و مسایل حقوق بشری است.کسانی که در نظام سیاسی افغانستان نیستند بزرگترین ارزوی شان این است که اسم شان از لیست سیاه بیرون بیاید، این به این معناست که خودشان معترفد که از جمله ناقضین حقوق بشرند.

این فعال مدنی در خصوص فهم سیاسیون چه مخالفین و چه کسانی که در درون نظام هستند در خصوص حقوق بشر می گوید:از نظر عوام و سیاسیون حقوق بشر دشنام ندادن است و به یک سطح بسیار پایین پایین در حقوق بشر در افغانستان قناعت شده است در حالی که بزرگترین جنایت ها و بیش از 150 گور دسته جمعی در افغانستان ایجاد شده است، زنان در خانه هایشان شکنجه می شوند، مشکلات روانی و تبعیض سازمان یافته میان شهروندان به وفور دیده می شود.

وی، درخصوص اینکه چرا افغانستان در برابر این نواقض از جامعه جهانی کمک نمی گیرد افزود: متاسفانه قدرت گرایی و اقتدار گرایی و نبود اراده سیاسی سبب شده همیشه با سازش با این مسایل برخورد شود و مصلحت قدرت به مراتب همیشه بالاتر از مصلحت انسانیت بوده است.

دیدگاه ها بسته شده است

آخرین مطالب

مطالب پربازدید