امروز مصادف با یکشنبه, 15 سرطان , 1399 , Sunday, 5 July , 2020
کد مطلب : 6052 , ,
+
-

انگیزه های اصلی جنگ باید روشن شود

زمان انتشار : دوشنبه, 26 دسامبر , 2016 , بخش : یادداشت

سید ناصر موسوی

مقام های طالبان گفته اند که اگر حکومت بخواهد با این گروه مذاکره کند باید نام این گروه از لیست سیاه سازمان ملل حذف شود و این گروه همچنان با امریکا مذاکره می کند نه با حکومت افغانستان! ارگ ریاست جمهوری در واکنش به شرایط جدید طالبان گفته است که یگانه مرجعی که می تواند درخواست وضع تعزیزات و یا حذف نام شان را از لیست سیاه بدهد، حکومت افغانستان است و نه آمریکا یا کشور سوم دیگری.

سید ناصر موسوی کارشناس سیاسی در برنامه “آخرخط” درباره دوگانگی شرایط طالبان در گفتگوهای صلح گفت: تحولات بین المللی و منطقه ای، صحبت های رییس جمهور امریکا که نمی توانند طالبان را محو کنند و گفته های سخنگوی برنامه حمایت قاطع که رهبران وزارت دفاع را بی برنامه خوانده است، چراغ سبز به طالبان است و آنها هم از این چراغ سبز اینطور برداشت کرده اند که شاید امریکا می خواهد با این گروه وارد صلح شود.

موسوی می گوید: روشن است که هرگونه ارتباط امریکا با طالبان و مذاکره مسقیم با این گروه به معنای تضعیف نظام کنونی افغانستان است و بعید می دانم که امریکا بدون در جریان قرار دادن حکومت این کار را انجام دهد.

این کارشناس سیاسی اضافه می کند: مشکل طالبان با دولت افغانستان است و دستگاه جمهور افغانستان در کلیات مبتنی بر آرا مردم است و وقتی این گروه می تواند با امریکا مذاکره کند، پس مشکل دولت افغانستان است و این واقعیت نشان می دهد طالبان هیچگونه مشروعیت قانونی و دینی برای شان مهم نیست و بدنبال رسیدن به قدرت از جانب هر اهرمی هستند.

وی، شرایط فعلی افغانستان را میراث مستقیم امریکا و حکومت های افغانستان می داند و درخصوص اشتباهات مهم امریکا می گوید: بعد از سال 2003 توجه از افغانستان کاسته شد و آنچه برای بازسازی کشور لازم بود صرف جنگ عراق شد و از طرفی علیرغم اظهارات علنی آقای بوش و دیگر مقامات امریکایی با آنکه می دانستند بعد از سال 2005 پاکستان فعالانه و به تمام معنا برای خرابی وضعیت افغانستان دست بکار شده است و با وجود اختصاص 12 میلیارد دالر برای پاکستان نتوانست به نتیجه ای برسد و مشکلات داخلی بوجود آمد و در کشور شاهد این بودیم که در پایگاه های سنتی طالبان بسیاری از کسانیکه ربطی به این گروه نداشتند توسط امریکایی ها به زندان انداخته شدند و به ناحق شکنجه شدند و به نحوی مردم را تحریک کردند که از طالب حمایت کنند.

موسوی، درباره اینکه دولت بعدی امریکا از نتیجه کار اوباما حمایت می کند یا خیر می گوید: هر دولتی که روی کار بیاید، نمی تواند جنگ را خاتمه دهد و از طرفی به خاطر اقتداربین المللی و هژمونی امریکا باید جنگ بگونه ای پیش رود که نقطه سیاهی در کارنامه سیاسی شان نباشد و قدرتمندان، طالبان و پاکستان نمی دانند که ترامپ چه سیاستی را روی دست می گیرد و صحبت هایی که می شود همه در حد گمانه زنی است.

این آگاه سیاسی، درخصوص نگاه ترامپ به پاکستان اظهار می کند: پاکستان همواره همکار استراتژیک برای امریکا بوده است و صحبت های نواز شریف با ترامپ هم بیانگر این واقعیت است و جای نگرانی برای افغانستان دارد.
چند جبهه شدن طالبان و ارتباط شان با روسیه، پاکستان و امریکا تقابل های جدیدی را در افغانستان به بار خواهد آورد، موسوی در اینباره معتقد است: اگر دولت جدید امریکا نتواند با روس ها به تعامل برسد به نفع طالبان است و روس ها به خاطر منافع استراتژیک ممکن است از طالبان حمایت کنند اما اگر بده بستانی میان پوتین و ترامپ صورت گیرد به باور من چیزی عاید طالبان نمی شود و روس ها با آنکه گفته اند با طالبان در ارتباط اند اما با حکومت و مقامات هم روابط رسمی و بین الدولی دارند.

وی، درخصوص مساله تروریزم در افغانستان اظهار می کند: متاسفانه یا به هر دلیلی قضیه تروریزم در افغانستان فرق می کند، مثلا آقای کرزی تلاش کرد که طالبان را برادر خطاب کند یا رییس جمهور فعلی آنان را ناراضیان سیاسی می خواند و آنان را از تروریزم جدا می کنند و بارها شنیده ایم که اگر به منافع امریکایی ها حمله نکنند، دشمن آنها نیستند و دروازه های مذاکره و صلح به روی آنان همواره باز بوده است. درحالیکه القاعده و داعش تروریزم هستند و راهی برای مذاکره برایشان وجود ندارد.

موسوی معتقد است که حکومت باید چند گزینه را همزمان مدنظر قرار دهد تا به صلح نزدیک شویم و دراینباره می افزاید: ارتش ملی و قوای مسلح باید طالبان را به لحاظ نظامی شکست دهد تا به این باور برسند که نمی توانند حکومت را با زور ساقط کنند چرا که تا زمانی که این گروه با حمایت پاکستان یا هر کشور دیگری بتواند از راه جنگ جغرافیای بیشتری را برای خود کند، جنگش را ادامه می دهد.

این کارشناس سیاسی افزود: امریکا و کشورهای منطقه باید پاکستان را به این نتیجه برسانند که حمایت از طالب منافع این کشور را تامین نمی کند بلکه خود پاکستان را به انزوا می کشاند و پاکستان می تواند منافعی را که از طریق فشار روی افغانستان بدست می آورد، از طریق تعامل کسب کند.

وی افزود: در کشور باید طرحی از صلح باشد که تمام احزاب و اپوزیسون ها آن را تایید کنند تا از یک سو طالبان شکست بخورد و از سوی دیگر در نبود حمایت بیرونی در مذاکره باز باشد تا انگیزه های آنان از جنگ روشن شود چراکه با حدسیات و احساسات نمی شود کاری را پیش برد.

دیدگاه ها بسته شده است

آخرین مطالب

مطالب پربازدید