امروز مصادف با سه شنبه, 24 سرطان , 1399 , Tuesday, 14 July , 2020
کد مطلب : 6109 , ,
+
-

از پادشاهی بلخ تا مذاکرات بی نتیجه با ارگ…

زمان انتشار : دوشنبه, 26 دسامبر , 2016 , بخش : مقاله

عطا محمد نور

در اوج تنش و اختلافات سیاسی میان دو شریک قدرت در حکومت و وضعیت نابسامان کشور که مردم ما بیشتر به وحدت و یکپارچگی نیاز دارند، استاد عطا محمد نور سرپرست ولایت بلخ به دنبال گمشده خودش که همانا عشق رهبری تاجیکان افغانستان می باشد بیشتر از پیش پاچه بالا زده است.

او سال ها است که پس از شهادت قهرمان ملی و استاد ربانی شهید، خواب رهبری جمعیت و کلانی تاجیکان را بر سر می پروراند. اشتیاق رهبری تاجیکان زمانی نزد آقای نور به عشق بدل گشت که مارشال فهیم بعنوان قدرتمندترین وزنه سیاسی تاجیکان درگذشت. گمشده اصلی نور انتقال محوریت قدرت سیاسی تاجیکان از پنجشیر و بدخشان به ولایت بلخ است که این ایده و فکر سیاسی همواره از سوی او در برخی از مجالس بطور خصوصی مطرح شده است.

عطا محمد نور به لحاظ جایگاه سیاسی در میان سیاسیون تاجیک تبار همواره بعنوان یک فرمانده جنگ در شمال و رقیب سیاسی جنرال دوستم یاد شده است. او پس از آنکه در یک و نیم دهه زمامداری ولایت بلخ به یکی از ثرومند ترین چهره های سیاسی مجاهدین بدل گشت و پول های بی شماری را در بانک های بین المللی ذخیره کرد، لقب والی پادشاه ساز کسب نمود.

آقای نور در این مدت با استفاده از جو مناسب سیاسی و امکانات وافر پولی خویش شماری از چهره های تاجیک به ویژه “نسل جوان” را علیه پنجشیری ها که رهبری تاجیکان را در اختیار دارند عملا تحریک نموده و تفکر پنجشیری ستیزی را در اذهان برخی ها ترزیق کرد، که این مساله بعدها بیشتر ترویج یافت و هم اکنون محور منافع برخی از حلقات بیمار را شکل می دهد.

عطا محمد نور برای دستیابی به گمشده خویش از هر راه ممکن تلاش کرده است.
نور عامل مستقیم فروپاشی جبهه ملی و اتحاد انتخاباتی مجاهدین در دو دور کارزارهای انتخاباتی 2009 و 2014 شناخته شده است. اتحادهایی که بدون شک سرنوشت مردم ما را مثبت رقم می زد.

آقای نور پس از شکل گیری حکومت وحدت ملی به حاشیه زده شد و بارها شعارهای انقلابی سرداد و هر از گاهی ارگ را نشانه گرفت. از نظر آقای نور، اشرف غنی رییس جمهور نامشروع و معصوم استانکزی هم قاتل استاد ربانی شهید خطاب می شدند اما یکباره معجزه ای در کار شد و این همه دغدغه ها تغییر کرد. حامیان نور در مجلس نمایندگان به استانکزی رای مثبت دادند و به کرسی ریاست امنیت ملی رسید.

عطا محمد نور همچنان با تکیه زدن جنرال دوستم رقیب دیرینه سیاسی اش بر سکوی معاونیت اول ریاست جمهوری و بلاتکلیفی او در موقف سرپرستی ولایت بلخ دگر صبر و استقامت سیاسی را از دست داد.

نزدیکترین منابع به کاخ سپیدار تایید می کنند که آقای نور هر بار که با عبدالله دیدار کرده است، داعیه بزرگتر از رسمیت یافتن سمت ولایت اش چیزی بیش نداشته است. روایت هایی هم وجود دارد که داکتر عبدالله بنا بر مصلحت های درون حزبی و نگرانی از برخی معاملات پنهانی او برای انجام این کار تلاش نکرده است.

سرپرست بلخ برای حفظ جایگاه و قدرت اقتصادی اش دو تا گزینه پیش رو داشت. ابقا در مقام بلخ و یا هم رسیدن به رهبری حزب جمعیت تا مصوونیت زندگی سیاسی اش تضمین گردد. در حالی که غنی با شعار پایان بخشیدن به جزیره های قدرت با ابقای او موافقت نکرد و سران جمعیت هم مانع برگزاری زود هنگام کنگره جمعیت شدند.

در این میان راه سومی و انتخاب اخیر برای او سقوط در دامن فاشیزم و باز کردن درب به اصطلاح مذاکره با ارگ ریاست جمهوری بود که این معامله پنهانی با پا در میانی عبدالستار مراد و اکلیل حکیمی انجام یافت. البته به تازگی جمشید اقبال دستیار استاد ربانی شهید با اشاره به این مساله نوشته است. “مرادی که مرید شد”. آقای نور هنوز بر طبل مذاکرات از آدرس جمعیت می کوبد اما سران جمعیت گفتگو او را شخصی و بی ربط به کلان های حزب جمعیت اسلامی عنوان کرده اند. کاخ سپیدار هم به صراحت تمام مذاکرات آقای نور را فردی و استوار بر منافع شخصی اش چون بحث سرپرستی، رفع قیود بر حسابات بانکی و ممنوع الخروجی او خوانده است.

دیدگاه ها بسته شده است

آخرین مطالب

مطالب پربازدید