امروز مصادف با پنج شنبه, 19 سرطان , 1399 , Thursday, 9 July , 2020
کد مطلب : 7429 , ,
+
-

یک بلخ فاصله از گژدم صفتی تا نامردی!

زمان انتشار : سه‌شنبه, 14 مارس , 2017 , بخش : مقاله

عطامحمد نور

به گزارش ندای افغانستان به نقل از افغان پیپر، اشرف غنی در مدت دو سال اندی که به شخص اول حکومت بدل شده است با وجود تمامی شکست های میدان جنگ اما بهتر از هر سیاستمدار دیگر و بخصوص فراتر از کرزی با پیروزی های پی در پی، رقبای دانه درشت قدرت را یا محو کرد و یا در جدال در برابر هم قرار داد.

سیاستمداری که تمامی توان خود را صرف دسیسه چینی و انحصار طلبی کرد اکنون به نظاره نبرد میان عطا محمد نور و عبدالله نشسته است، همان همپیمانان انتخابات ریاست جمهوری که همواره با دهن کجی به قدرت اشرف غنی می نگریستند.

عطا محمد نور که دیگر زیر فشار حکومت و بی تفاوتی ریاست اجرایی بی تاب شده در مراسم گرامیداشت از مارشال فهیم، عبدالله را گژدم صفت و نامرد خطاب کرد که تمامی تلاش هواداران خود را خرج مقام می کند.

حال که جنرال دوستم با تمامی قدرت نظامی و قومی اش خانه نشین است، صلاح الدین ربانی به راحتی ساکت، عبدالله در حکومت و میان مردم بی اعتبار شده، عطا محمد نور نیز زیر فشار حکومت بی تابانه به ریاست اجرایی تاخته و اختلاف های میان رهبران حزب جمعیت عمیق شده است، موفقیتی بی همتا برای اشرف غنی و تیم کارکشته وی است که کرزی در 13 سال ریاست جمهوری نتوانست انجام دهد.

اما در مقابل اختلاف ها میان قومیت های دیگر، این سیاستمداران و بزرگان پشتون است که در تلاش برای گردهم آمدن و رسیدن به حکومت پشتونیزم هستند، حتی با طالبانی که از هم تباران خود می دانند و قوم های رانده شده پاکستان.

گفتی است که پادشاه بلخ که با خرج پول و نفوذ خود در انتخابات ریاست جمهوری، دلیل اصلی به قدرت رسیدن عبدالله بود و بی پروا، آرای اشرف غنی را “رسوا” خواند که “بویش تمام دنیا را گرفته است” در دو سال گذشته بر اساس اقدامات حکومت که به منجمد شدن دارایی های وی انجامید و مجبور شد در بی اعتنایی عبدالله، برای مذاکرات از بلخ به کابل بیاید و همچنان در بلاتکلیفی به سر ببرد، باید چنین به ریاست اجرایی بتازد.

ریاست جمهوری که هیچ گاه خواهان تقسیم قدرت نبود، در گام نخست ریاست اجرایی را بی اعتبار کرد و سپس با مهره ای چون عطا محمد نور هم به اختلاف میان بزرگترین حزب افغانستان رسید و هم به وی، حد و حدودی را یادآور شد که مدت ها بود در فرمانروایی بلخ آن را از یاد برده بود.

هرچند در گذشته دولت داکتر نجیب در اختلاف های درونی، نابود شد اما با وجود ناامنی های گسترده در افغانستان و شکاف های عمیق حکومت وحدت ملی، احتمال سقوط حکومت برحال چندان بزرگ نیست زیرا ارگ هم حامی خارجی دارد و هم در هماهنگی با بزرگترین تهدید امنیتی یعنی طالبان است که می توان در واگذاری مناطق و ناامن شدن شمال به خوبی دید که در سکوت همان حامیان خارجی که برای مبارزه با ترروسیم آمده اند.

زمستان امسال از اتهام ایشچی که به انزوای معاون اول ریاست جمهوری رسید تا رسانه ای شدن اختلاف های والی بلخ و ریاست اجرایی، فصل برهم خوردن معادلات سیاسی بود که توسط رییس جمهور و تیم وی صورت گرفت و در واقعیت اکنون حکومت، جز اشرف غنی مقامی دیگر باقی نمانده است.

آنچه عطا محمد نور ماه ها است در مذاکره با ارگ به سر می برد نه تمایل شخصی بلکه بر اثر فشار حکومت می باشد که در تقلا به دنبال حفظ امتیاز و دارایی های خود است و خشمگین از عبدالله که تمامی هزینه مالی و معنوی را خرج به قدرت رسیدن وی کرد.

با تمامی اختلاف های ایجاد شده در حزب جمعیت اسلامی اما همچنان عطا محمد نور یکی از مهره های تاثیر گذار در این حزب و قومیت تاجیک می باشد که سال هاست در مناسبات سیاسی افغانستان حضور پررنگ دارد.

با وجود اینکه ریاست اجرایی، مذاکرات عطا محمد نور با ارگ را دلایل شخصی عنوان کرده و رهبران حزب جمعیت در چنددستگی سردرگم برای حمایت و یا انتقاد از آن به سر می برند اما زمانی که ارگ، یکه تاز قدرت شده و دیگر رقیبی برای آن باقی نمانده است، نباید سیاستمدارنی چون عبدالله و عطا محمد نور به دلیل منفعت جویی های خود، مردم درگیر با جنگ را وارد بازی های سیاسی کنند.

اگر حافظه تاریخی سران حکومت و چهره های های قدرتمند، ضعیف و فراموشکار شده، بهتر است که نگاهی به چهار دهه گذشته کنند و به یاد آورند نفاق، بهترین گزینه دشمنان برای نابودی و اتحاد تنها راه بقا است.
اتحادی که اکنون در قوم ازبک و تاجیک گم شده و برای پشتون های حکومتی، امتیازی است به بزرگی قدرت و حکومت.

دیدگاه ها بسته شده است

آخرین مطالب

مطالب پربازدید