امروز مصادف با سه شنبه, 17 سرطان , 1399 , Tuesday, 7 July , 2020
کد مطلب : 9645 , ,
+
-

سپردن جنگ کشور به نیروهای اجیر غیر دولتی

زمان انتشار : جمعه, 18 آگوست , 2017 , بخش : یادداشت

خروج کامل قوای امریکایی از افغانستان به عنوان یکی از گزینه های استراتژی جدید حکومت ترامپ مورد تذکر و تایید جیمز متیس وزیر دفاع امریکا قرار گرفت. او به خبرنگاران با اعلام این گزینه در استراتیژی جدید از سپردن جنگ به نیروهای اجیر صاحبان شرکت خصوصی امنیتی نیز نام برد.

این اولین بار است که وزیر دفاع به عنوان بلندپایه ترین مقام نظامی امریکایی نه تنها خروج قوای امریکایی را از افغانستان رد نمی کند بلکه از آن به عنوان یک تصمیم در استراتیژی جدید نام می برد. سپردن جنگ به نیروهای اجیر غیر دولتی نیز برای نخستین بار است که از زبان وزیر دفاع امریکا به عنوان یک گزینه مطرح و ارایه می شود.

گزینه خروج قوا در استراتژی جدید امریکا، موفقیت استراتیژی پاکستانی ها را تثبیت می کند که حمایت از طالبان را دو سه سال بعد از فروپاشی حکومت آنها بخشی از استراتژی خود در بحران افغانستان قرار دادند. ارتش و سازمان استخبارات نظامی پاکستان امیدوار بود که بازسازی و بازگشت نیروهای طالبان در جنگ با قوای امریکایی و دولت مورد حمایت آنها در فرجام، امریکایی ها را بسوی استراتژی خروج می برد و آنگاه افغانستان بار دیگر از سوی پاکستان توسط طالبان فتح می گردد. حتی اگر گزینه خروج در مرحله جدید از سوی ترامپ عملی نشود و امریکایی ها همچنان به حضور نظامی خود در افغانستان ادامه دهند، باز هم پاکستان به استراتژی خود مبنی بر حمایت از طالبان ادامه خواهند داد تا امریکایی ها به گزینه خروج کامل گردن نهند.

به نظر می رسد که پاکستانی ها در مرحله پس از خروج قوای امریکا بیشتر به همکاری چین دل بسته باشند تا در بازی کشورهای رقیب و متخاصم منطقه در زمین افغانستان دست بالا داشته باشند و به پیروزی برسند. البته همکاری کشورهای عربی به رهبری عربستان سعودی برای پاکستانی ها در این بازی قابل محاسبه است.

آیا پاکستانی ها در استراتیژی شان بر سر افغانستان به پیروزی خواهند رسید و بر تمام بازیگران رقیب و متخاصم منطقه ای شان چیره خواهند شد؟ درحالیکه پاکستان از آن توان و ظرفیت دهه نود سده بیستم که طالبان را به حکومت در کابل رساند، برخوردار نیست. آیا امریکایی ها افغانستان را در بازی ها و رقابت جدید پس از بهار خونین عربی، جنگ اوکراین و بحران اتمی کوریای شمالی و جزایر جنوب چین با ایران و پیمان شانگهای ترک خواهند کرد و آن را برای رقیبان خود خواهند گذاشت؟

هنوز پاسخ روشن و قطعی به این پرسش ها وجود ندارد اما نکته روشن آن است که دولت افغانستان (به اضافه سیاستمداران و جامعه سیاسی افغانستان) نقش و تاثیر تعیین کننده در این بازی ها ندارد و بود و نبودش به بود و نبود امریکایی ها در افغانستان وابسته است.

اندیشمند

دیدگاه ها بسته شده است

آخرین مطالب

مطالب پربازدید