امروز مصادف با پنج شنبه, 12 سرطان , 1399 , Thursday, 2 July , 2020
کد مطلب : 9796 , ,
+
-

به یک بازی عبث توسط آمریکا مصروف شده ایم

زمان انتشار : سه‌شنبه, 29 آگوست , 2017 , بخش : یادداشت

آمریکا به عنوان کنشگر اصلی آغاز جنگ در افغانستان و بازیگری در منطقه خاورمیانه اعتراف به ناکامی کرده است. در این سال ها آمریکا چرا به نتیجه ای نرسیده اند و چرا حالا اعتراف به ناکامی خود کرده است؟ آیا این اعتراف برای هژمونی آمریکا مضر نیست؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان (afghanpaper)، رحمت الله بیژن پور، آگاه مسایل سیاسی در برنامه «مثبت و منفی» گفت:من یک یادداشت به همراه خود دارم که شاید چندان دقیق نباشد اما در آن تابحال پنجاه بار تا بحال از شکست سخن گفته شده است و چهل و نه بار از پیروزی حرف زده شده است. این سخنان از زبان رییس جمهور، معاونان رییس جمهور، سناتوران ارشد، وزیر دفاع، وزیر خارجه معاونان شان، راجع به افغانستان سخن گفته اند. اینها پنجاه بار اعلام کرده اند که ما در جنگ افغانستان برنده نیستیم و شکست خورده ایم و چهل و نه بار گفته شده است که ما امیدهای زیادی داریم و برنده جنگ افغانستان هستیم. از زمان بوش تا کنون این بحث ها همچنان با همین شیوه بیان می شود. این معنایش این است که آنها به دنبال برندگی و بازندگی جنگ نیستند. آنها فقط این ادبیات را به کار می برند تا حداقل ما در حوزه بین المللی در نظام بین الملل به دنبال یک مساله باشیم که آمریکایی ها علیه تروریزم در یک جنگی بسیار تمام عیار مبارزه می کنند. در این میان یا نیکلسون برکنار می شود، یا جنرال دیگری پیش می آید، یا کسی دیگر می آید، اینها بحث هایی است که ربطی به مساله افغانستان ندارد.

وی، ادامه داد: جنگ در افغانستان موضع و جبهه ندارد، رسمیت ندارد و اعلام شده نیست. شعار و شعور سیاسی و ملی خلق نکرد. جنگ در افغانستان در حقیقت جنگ علیه اکسیژن است معلوم نیست که ما علیه چه کسی جنگ می کنیم. به همین دلیل جنگی که علیه اکسیژن باشد برنده نیست. شما در فضا دارید جنگ می کنید. جنگ علیه کی؟ نه انگیزه ملی است، نه شعار ملی است، نه استراتژی است، نه پلان است و نه اینکه اردو در رابطه با آن انگیزه دارد. نه دشمن معرفی شده است و نه دوست معلوم است. آمریکایی ها هم سعی می کنند وضعیت را با همین ابهام پیش ببرند و این وضعیت وضعیت درستی نیست. بنابراین این مساله چیزی را تعیین نمی کند این اظهارات ترامپ هم فقط تاکیداتی است که از سوی مسوولان امنیتی گفته شده است که شما بگویید ما برنده نیستیم.

بیژن پور، در ارتباط با اعلام های پیروزی و شکست آمریکا بیان داشت: همین هژمونی است که آمریکا را به این مساله گرفتار کرده است. حتم دارم جمله ما پیروز می شویم برای پنجاهمین بار هم گفته خواهد شد و به مفهوم این است که پروژه بحران در افغانستان توسط این آقایان، یک سره به این طرف و آن طرف کشانده می شود تا ما با یک بازی عبث مصروف باشیم. بنابراین آمریکایی ها اعتقاد به نظام سازی افغانستان ندارند. در اوایل که آمده بودند و مسایل باز سازی مطرح شده بود و مساله استراتژی و توسعه و انکشاف و اینها همانگونه ماند.

این آگاه سیاسی معتقد است، ما به همین نسبت در عرصه نظام داری در افغانستان متاسفانه تعلیق هستیم و هیچ پیشرفتی نداریم و افزود: هر روز دچار بحران بیشتر می شویم. بنابراین آمریکایی ها تلاش شان این است که دیدگاه کشورهای حریف در منطقه را که روسیه و چین و هند و دیگران است، را به نحوی مشغول کند که بله ما داریم کم کم ناامید می شویم به خاطر اینکه شما کمک نکرده اید و این وضع پیشرفت نکرد.

وی، معتقد است آمریکا در منطقه و افغانستان فعالیت های نامعلومی دارد و هیچ جنبه ای از آن مشخص نیست و گفت: انصافا یکی از مسایلی که پروسه بحران و روند بحران است این است که هیچ چیز مشخصی از درون این وضعیت نه برای ملت افغانستان داده می شود نه برای منطقه، نه برای مردم دنیا. فقط هرازگاه این جمله ها گفته می شود که ما پیروز هستیم، ناکام هستیم هرازگاهی طیاره های هوایی می زند یک ماشینی را در سرحدات افغانستان منفجر می کند و اعلام می شود که فلانی را کشتیم. ریی الاقاعده را کشتیم، بن لادن را کشتیم، ملاعمر را کشتیم. در حالیکه ما جنازه هیچ کدام از آنها را ندیده ایم. چرا هیچ گزارشی از جنگ برای سازمان ملل وجود ندارد تا ما بدانیم جنگ بین المللی علیه تروریزم در حال پیشرفت است.

بیژن پور، در ارتباط با اهداف نگاه داشتن جنگ در افغانستان بیان داشت: آمریکایی ها پنجاه سال در انتظار این بوده اند که چگونه در افغانستان تسلط داشته باشند و از اینجا با روسیه رقابت کنند و شانگهای را هم به نحوی مهار کنند و از رشد توسعه آنها جلوگیری کنند. این مساله برای آنها در افغانستان تامین شد. آمریکایی ها برای اینکه حریفان را هم اقناع کنند از حضورشان در افغانستان، مساله تروریزم، مساله تریاک، مساله آفات اجتماعی دیگر در منطقه و فعالیت های باندها، گروه ها و دسته های گوناگونی است که معلوم نیست که چه کسی خلق می کند و چه کسی حمایت اما معلوم است که آمریکایی ها این سرنخ را دارند یعنی اطلاعات خوبی در این مورد دارند که چقدر دیگر لازم است که اینها در افغانستان باشند هم برای مبارزه با بحران و هم رسیدن به آن مقاصد کلان انرژی بگذارند. پس یکی از نقاط اساسی استراتژی امنیتی آمریکا، مساله افغانستان است.

کد (30)

دیدگاه ها بسته شده است

آخرین مطالب

مطالب پربازدید