امروز مصادف با جمعه, 4 میزان , 1399 , Friday, 25 September , 2020
کد مطلب : 5383 , ,
+
-

هجوم مهاجران بر آواره ترین کشور

زمان انتشار : دوشنبه, 21 نوامبر , 2016 , بخش : مقاله

%d9%be%d9%86%d8%a7%d9%87%d8%ac%d9%88

ندای افغانستان: رسانه‌های ناروی از اخراج ۷۳ پناهجوی افغانستانی در یک هفته گذشته از این کشور خبر دادند.از ابتدای سال جاری بیش از 95 هزار خانواده از ترس طالبان و جنگ در کشور بی جا شده اند و فشار کشورهای میزبانی چون پاکستان و ایران دلیلی شد بر اخراج 500 هزار مهاجر به افغانستان در سال میلادی و از سوی دیگر بازگرداندن پناهندگان از سوی کشورهای اروپایی تبعات دیگری از اخراج و بازگشت است.

به گزارش ندای افغانستان به نقل از افغان پیپر، این در حالی است که افغانستان با جنگ گسترده در شرق، جنوب و شمال با مخالفان مسلح به سر می برد و رهبران مخالف در دولت با مقامات بی کفایت دفاعی، توان برقراری ثبات و کنترل ناامنی را ندارد.

با این وجود، حکومت وحدت ملی در نشست بروکسل به دلیل دریافت کمک های بیشتر خواهان بازگشت مهاجران از کشورهای اروپایی شد و در این میان با افزایش اختلاف میان کابل و اسلام آباد، پاکستان با فشار و زور اقدام به اخراج گسترده تمامی مهاجران افغانستانی در خاک این کشور کرد.

هجوم عمدتا به اجبار مهاجران به کشور، افغانستان را تبدیل به بزرگترین پذیرنده مهاجر کرده است، حال این پذیرش به چه قیمتی؟

حیات رهبران حکومت وحدت ملی که وابسته به کمک های جامعه جهانی البته بر مبنای فساد است چنان از کاهش کمک های کشوری چون آلمان هراسان شد که بدون در نظر گرفتن شرایط کشور و عدم برنامه جامع، خواهان بازگشت مهاجران کشور از اروپا شدند.

مهاجران در کشورهای امن! قربانی سیاست اروپا و رهبران ضعیف وحدت ملی شدند، به مانند هر فردی که از افغانستان برای امید و امنیت به سوی مهاجرت می روند از آوارگی رهایی نمی یابند.

روی دیگر سکه، کشور پاکستان است که با نقش میزبان در چهار دهه گذشته به دنبال استفاده از مهاجران برای به ناامنی کشیدن افغانستان بود و امروز نیز از همین فرصت به عنوان اخراج برای فشار بر دولت استفاده می کند و سرنوشت سه میلیون مهاجر را بار دیگر به بازی گرفته است.

با تمامی اخراج و بازگشت ها و دولتی که بر مبنای گدایی و طلب کمک پابرجاست و جنگی که کشور را در برگرفته، سرنوشت مهاجران و بی جاشدگان با فرا رسیدن فصل سرما چه خواهد شد؟

آنچه که بر سر بی جاشدگان ولایت قندوز آمده است چیزی جز برنامه های نیمه کاره دولت و بی پناهی مردم نبوده که سرنوشتی است در انتظار موجی از بی جاشدگان داخلی، سیل عظیمی از اخراج شدگان پاکستان و مهاجران بازگشته از اروپا.

در این میان، تعداد کمی از ولایت های افغانستان از امنیت نسبی برخوردار است که آن ها هم درگیر معضل بی کاری و انفجار جمعیت می باشد و دیگر فضایی برای ورود مهاجران و بی جاشدگان ندارد اما با تمامی چالش ها، دولت نه در سیاست خارجی با پاکستان و ایران موفق بوده که مانعی شود بر اخراج های گسترده و نه در تدوین برنامه ای برای بازگشت مهاجرین و اسکان بی جاشدگان.

حال بر سر بیش از 95 هزار بی جاشده و 500 هزار مهاجر اخراج شده که هر روز بر تعداد آن افزوده می شود، در سرمای افغانستان و بی پناهی چه خواهد آمد؟

همانگونه که از دولت بی تدبیرِ غنی انتظار می رود، جواب چنین سوال هایی، تنها به حرف ختم می شود و کشور با بحران انسانی دیگر روبه رو خواهد شد که نه به دست طالبان بلکه از جانب دولتمردان بوده است.

دیدگاه ها بسته شده است

آخرین مطالب

مطالب پربازدید