امروز مصادف با سه شنبه, 1 میزان , 1399 , Tuesday, 22 September , 2020
کد مطلب : 6239 , ,
+
-

گم شدن طرح سیاست خارجی، غفلت حکومت است

زمان انتشار : دوشنبه, 2 ژانویه , 2017 , بخش : یادداشت

طاهر هاشمی
کمیسیون روابط خارجی مجلس به تازگی از حکومت خواسته است تا طرح سیاست خارجی اش را به شورای ملی بفرستند درحالیکه وزرات امور خارجه تاکید می کند که مسوده سیاست خارجی را در ماه جدی سال گذشته به شورای ملی فرستاده است. دراین بین شماری از آگاهان روابط جهانی تاکید می وزرند که روشن نبودن خطوط اساسی سیاست خارجی افغانستان در برابر کشورهای منطقه و جهان برای افغانستان زیان بار است و نبود این طرح سبب سردرگمی حکومت در روابط و سیاست خارجی اش می شود.

طاهر هاشمی، استاد دانشگاه در برنامه “همگام” درخصوص ناپدید شدن طرح سیاست خارجی کشور میان حکومت و شورای ملی گفت: این سلسله گفتگوها میان حکومت و شورای ملی که فلان موضوع به شما رسیده یا نرسیده است ناشی از ندانم کاری های حکومت است و وظیفه اش است که اینگونه مسایل را پیگیری کند و براساس راهکاری که از طرف نمایندگان ملت تایید می شود امورات خود را پیش ببرد.

هاشمی می گوید: به باور من سیاست خارجی که رییس جمهور در پنج حلقه تعریف کرده است از ابتدا تئوریک و کتابی است و جنبه عملی اش درنظرگرفته نشده است، درحالیکه این موضوع تماما عملی و برای پیشبرد امور بین المللی در سیاست خارجی یک کشور است.

این استاد دانشگاه، درباره توانایی دستگاه دیپلماسی کشور اظهار می کند: موضوع اصلی این است که اساسات سیاست خارجی افغانستان در قانون اساسی تعریف شده است که در آن سیاست های خارجی مدون تعیین و تمام جوانب روابط سیاست خارجی روشن می شود اما در کنار این مساله وجود دستگاه کارا که بتواند سیاست ها را تطبیق کند، از اهمیت بیشتری برخوردار است.

وی، درهمین مورد ادامه می دهد: در این دو سال نه تنها سیاست خارجی مدون نداشته ایم که پیرو سیاست ثابتی هم نبوده ایم و حکومت به صورت مقطعی و روز به روز سیاست خارجی خود را بوجود آورده که متاسفانه نتیجه اش را امروز می بینیم.

هاشمی، درباره پیامدهای نبود سیاست خارجی روشن می گوید: امروز می بینیم که افغانستان به عنوان یک کشوری که در مرکز مسایل منطقه ای قرار دارد و لبه تیز تروریزم متوجه افغانستان است از گفتمان های منطقه ای کنار گذاشته شده است و نشان می دهد که کشورها برای حفظ منافع خود حتی نخواسته اند در یک کنفرانس بین المللی ما را دعوت کنند و این به این مفهوم است که افغانستان درسیاست خارجی خود و بخصوص در کنفرانس ها آن موضع گیری قاطع و واضحی را که یک کشور باید داشته باشد نداشته است.

این استاد دانشگاه می افزاید: متاسفانه دستگاه دیپلماسی با وجود افراد ورزیده، مانند سایر دستگاه هایی که در سایر وزارتخانه ها وجود دارد، تحت کنترل کسانی است که 50 درصد آن بدست داکتر غنی و 50 درصد دیگر آن بدست داکتر عبدلله است تعلق دارد، اداره می شود و بحث شایستگی ای که افراد و اشخاص مخصوصا در دستگاه دیپلماسی باید باشد، مطرح نبوده است.

این آگاه سیاسی می گوید: اگر شورای ملی به هر علتی به این مساله رسیدگی نکرده است، کار حکومت که باید مطابق سیاست مدون پیش برده شود، بر چه اساس و راهکاری پیش برده شده است؟ و یا درشرایط فعلی پنج حلقه ای که سیاست را براساس آن استوار کرده اند، چه دستاوردی داشته است؟ و چرا ناکام مانده است!؟ اینها مسایلی است که نشان می دهد طرح این پنج حلقه هم تئوریک و کتابی است و در عمل با وواقعیت های جهانی و منطقه ای امروز سازگاری ندارد.

وی، درخصوص اظهارات وزارت خارجه که می گوید به دنبال اجماع منطقوی است و سیاست ثابت را دنبال می کندبیان می کند: اینکه سه کشور مهم منطقه در غیاب افغانستان برایش تصمیم می گیرند، روشن می کند که در حد حلقه اول هم کار نشده است و اگر در رابطه با معضلاتی که در افغانستان است راهکار و پالیسی هایی می داشتید، براساس آن به موفقیت هایی هر چند کوچک دست می یافتید.

هاشمی درباره راهکارهای سیاست خارجی می افزاید: سیاست خارجی باید به شکل مدون و براساس ماده هشتم قانون اساسی تدوین گردد و با درنظرداشت شرایط بین المللی و منطقوی تنظیم شود و به اصطلاح یک برنامه کامل برای توجیه اعمال باشد. درکنار این دستگاه دیپلماسی قوی برای اجرا و تطبیق سیاست ها روی کار بیاید.

دیدگاه ها بسته شده است

آخرین مطالب

مطالب پربازدید