امروز مصادف با دوشنبه, 7 میزان , 1399 , Monday, 28 September , 2020
کد مطلب : 6240 , ,
+
-

از تروریست اسلام آباد تا صلح کابل

زمان انتشار : دوشنبه, 2 ژانویه , 2017 , بخش : مقاله

افغانستان و پاکستان

سرچشمه تروریست با هر مقامی که با نام صلح در پی گفتگو به افغانستان سفر کرده، نتیجه ای جز ناامنی بیشتر و یا جلب نظر جامعه جهانی نداشته است حال می خواهد بلندپایه ترین مقام نظامی آن باشد.

مذاکرات طولانی حکومت با پاکستان تجربه تخلی از ناکامی ها است زیرا هیچ گاه پاکستان به تعهدات خود عمل نکرد، روز گذشته جنرال قمر جاوید، فرمانده کل نیروهای نظامی پاکستان خواهان سفر به کابل برای گفتگو با سران دولت شده است.

پاکستان همواره یک سر چالش ها و معضلات افغانستان بوده است و نقش ویرانی خود را با روی کار آوردن طالبان به خوبی به نمایش گذاشت و با وصل شدن به قدرتی چون امریکا توانست لانه های تروریست پرروی خود را برای جنگ افغانستان مملو از انتحاری و تجهیزات کند.

اگر خط دیورند دلیل کینه تروزی پاکستان نسبت به آن سوی مرزهای خود، عنوان می شود اما همچنان که مقام های این کشور آشکارا اعلام کرده اند به دنبال امتیازگیری و رسیدن به کشمیر و خم کردن کمر دشمن دیرینه خود، هند هستند.

طی 15 سال گذشته با رقم خوردن دوران جدید در افغانستان، این پاکستان بود که همچنان با آتش ترورویست، جنگ را مدام کرد و بسیار_بسیار گفتگوهای صلح و وعده ها برای تحویل رهبران طالبان به دولت تنها در حد سخن باقی ماند و به مانند روباهی پیر در انتظار نابودی کامل کشور و تحقق رویایِ خود هستند.

اما در این میان رهبران حکومت گذشته و اکنون افغانستان هیچ گاه نتوانستند سیاستی واحد در قبال اسلام آباد داشته باشد و این نقطه ضعف بزرگ در کنار مقاماتی معامله گر و وابسته، افغانستان را تبدیل به کشوری مستعمره کرده است.

بارها اسلام آباد فرصت برای بهبود روابط با کابل و اجرای تعهدات خود داشت اما با کینه ورزی همچنان پای ثابت هر حمله و ناامنی است که در داخل خاک افغانستان به وقوع می پیوندد.

پس از بارها تلاش حکومت وحدت ملی در رابطه با حل چالش ها با حکومت پاکستان و ناامیدی در مواجهه با کم کاری این کشور، برقراری رابطه دوستانه با هند سبب تهدیدهای از سوی پاکستان شد و به مانند گذشته با تمام توان با جنگی گستره تر و خروج اجباری مهاجران درصدد قدرت نمایی برآمدند.

اما دیگر جامعه جهانی دانسته است که پاکستان حامی تروریست و با اسلحه هراس افکنی به دنبال امتیازگیری از کشورهاست و در این میان افغانستان را قربانی می کند.

حمایت و تمویل طالبان در کنار حضور در نشست های صلح افغانستان تمامی تعریفی است که می توان از پاکستان داشت، کشوری که هیچ گاه نه خواسته و نه می خواهد قدمی در راستای امنیت افغانستان بردارد و در این میان با وجود این حقیقت، بارها و بارها دولتمردان کشور به پای میز مذاکره و گفتگوها می روند.

از سوی دیگر تنها پاکستان دشمن این مرز و بوم نیست بلکه مقاماتی فراتر از یک دشمن به امنیت و ثبات ضربه وارد کردند، خط دیورند که به عنوان بزرگترین چالش میان دو حکومت عنوان می شود تنها زیاده خواهی و انحصار طلبی آن عده از سران می باشد که در پی تحقق رویای کشوری سراسر از قوم پشتون است تا دیگر اقوام فرصتی برای عرض اندام نداشته باشند.

حال، چه فرمانده کل نیروهای نظامی پاکستان به کابل سفر کند و یا هر مقام بلند پایه دیگر این کشور، تغییری در اوضاع جاری رخ نمی دهد زیرا بازی که پاکستان به راه می اندازد و به راحتی مقامات حکومت وحدت ملی در آن نقش آفرینی می کنند اگر به جنگ گسترده تر دامن نزند، دلیلی بر اعمال نفوذ بیشتر پاکستان خواهد شد.

دیدگاه ها بسته شده است

آخرین مطالب

مطالب پربازدید