امروز مصادف با شنبه, 5 میزان , 1399 , Saturday, 26 September , 2020
کد مطلب : 6390 , ,
+
-

از خیانت ارگ تا انتحاری های خونبار

زمان انتشار : چهارشنبه, 11 ژانویه , 2017 , بخش : مقاله

ارگ

زمان تغییرات بنیادین فرا رسیده است زیرا دیگر نه صبر پاسخی است بر دهه ها کشتار که از آن امید برخیزد و نه حمایت از حکومتی که تنها به ناامنی و انتحاری ها انجامید، اینک روز پاسخگویی است از پارلمان گرفته تا حکومت که بگویند در مقابل به خاک و خون کشیدن مردم به چه معامله های رسیدند، آنجا که وظیفه سنگین امنیت را در پستوی خانه هایشان پنهان می کنند و با پول های فساد، دست در دست دشمنان این سرزمین جنگ می آفرینند.

طالبان روز گذشته تنها طی چند ساعت با سه انتحاری جان مردم و کارمندانی را گرفتند که نه مقامی بلندپایه در تصمیمات حکومتی بودند و نه دشمن خارجی یورش برده به افغانستان!
8 کشته و 2 زخمی در حمله انتحاری لشکرگاه مرکز هلمند ساعت 11 صبح
30 کشته و 78 زخمی در دو حمله انتحاری کابل ساعت 4 بعدازظهر
5 کشته و 12 زخمی در انفجار قندهار ساعت 7 شب
طالبان مسوولیت حملات کابل و هلمند را برعهده گرفته اند و انفجار در قندهار را مربوط به اختلاف های درون حکومتی دانستند.

حال چگونه انتحاری کنندگان طالبان می توانند ظرف چند ساعت در کشور خون به پا کنند و با افتخار از دستیابی به اهداف شان بگویند؟ افغانستان آیا با وجود وزارت دفاع و داخله، ریاست امنیت ملی و شورای عالی امنیت، چنین عاجز از اطلاعت استخباراتی و کشفی هستند؟

اگر در یک ولایت از درون نهادهای دولتی با طالبان برای کشتار مردم هماهنگی صورت می گیرد، چگونه زنگ خطر برای دیگر ولایت ها به صدا در نمی آید و مسوولان و مقامات این حکومت تنها نظاره گر جنایات هستند؟

مجلس نمایندگان روز گذشته به خود رنگ خون گرفت و شاهد کشته و زخمی شدن کارمندان و مردم بی گناه بود و حال باید نمایندگان مردم، نگاهی بیاندازند به کارنامه گذشته خود و به معامله های بیشمار با مقامات خودفروخته و بنگرند خون های که در مقابل پارلمان ریخته شد!

و سخن با ریاست امنیت ملی است! مگر وظیفه ای جز استخبارات و کشف محل و اهداف تروریستان دارد؟ که روزی دم از مقامات خودفروخته در درون حکومت و ستون پنجمی ها می گوید بدون ارایه نام و اطلاعات آنان، اگر سندی دال بر چنین مقاماتی است چرا استانکزی برای مردم و نمایندگان مردم افشا نمی کند؟

و به مانند سخن بشردوست در جلسه امروز پارلمان، محکوم کردن، اشک تمساح ریختن، احساس همدردی و همبستگی کردن، دوباره کشتن کشته شدگان است، زمانی که مقام ریاست عمومی امنیت در اختیار یک انجینیر ساختمانی، فردی بدون سواد آکادمیک پولیس می شود وزیر داخله و وزیر آلوده به فساد در دفاع پست دریافت می کند! حال چه کسی خیانت کار را به مقام می رساند و چه کسی خیانت می کند؟

نه طالبان و نه پاکستان و نه هر افراط گری، مسوول به خون کشیده شدن این سرزمین نیست بلکه رهبران حکومت وحدت ملی، مقامات امنیتی و دفاعی، مجلس نمایندگان و هر مسوولی که بر این دولت برقرار است، مسوول هر کشته و زخمی شدن هستند.

اگر شخصی چون استانکزی، وزیر داخله و دفاع با وجود امکانات حکومتی و کمک های هنگفت ناتوان از برقراری امنیت در افغانستان هستند باید محاکمه و سلب صلاحیت شوند و اشرف غنی که از ابتدای حکومت وحدت ملی بارها و بارها وعده ثبات و مبارزه با دشمنان داخلی و خارجی را داده است پاسخگوی مردم باشد.

حمله کننده های انتحاری به سادگی توان فلج کردن حکومت در پایتخت را دارد و می توانند هر ساختمان و هر نهادی را مورد حمله قرار دهند، در حالی که کابل امنیتی ترین شهر این کشور و پارلمان و مراکز امنیتی پرمحافظ ترین مکان هاست.
و ذهن ها باری دیگر به سوی معامله ها و پشت پرده ها می رود، جایی که از درون هسته حکومت با جنایت کاران چنان اطلاعتی رد و بدل می شود که بلندپایترین مقامات بی خبر تنها برای فرستادن پیام تسلیت از خواب غلفت برمی خیزند.

زمان تغییرات بنیادین در تمامی سطوح امنیتی فرارسیده است و باید سکوت مقامات شکسته و خاینین محاکمه شوند و اگر باز هم قرار است به مانند گذشته حکومت همچنان ناکارامد و مقامات برقرار باشند، مردم باید خود به فکر دفاع از جان و کشور باشند.

خیانت های که هر روز در افغانستان اتفاق می افتد در زیر چتر حمایت حکومتی است که غنی و عبدالله در راس آن هستند و در مقابل دیدگان استانکزی اتفاق می افتد که اگر مبرا از خیانت باشد متهم به چشم پوشی است و پارلمانی که اینبار به چشم دید که معامله ها روزی به خون می رسند.

دیدگاه ها بسته شده است

آخرین مطالب

مطالب پربازدید