امروز مصادف با سه شنبه, 1 میزان , 1399 , Tuesday, 22 September , 2020
کد مطلب : 6588 , ,
+
-

از لشکر خیالی دفاع تا عساکر مانده در جنگ

زمان انتشار : سه‌شنبه, 24 ژانویه , 2017 , بخش : مقاله

سربازان خیالی

جنگی که با وجود سربازن این سرزمین تاکنون نتوانسته به تمامی کشور رخنه کند و همواره با حاشیه های از معامله مقام ها گرفته تا فساد رهبران دفاعی یکی از موضوعات جنجالی و رسانه بوده این بار با اصلاح “سرباز خیالی” ذهن را به سوی بازیگران پشت پرده جنگ و دلیل شکست های پی در پی میدان های نبرد می برد.

دفتر بازرس ویژه امریکا برای بازسازی افغانستان ( SIGAR)با استفاده از این اصطلاح خبر از ده ها هزار سربازی داد که در جمع نیروهای امنیتی حقوق می گیرند اما وجود ندارند که با رد صریح وزارت دفاع مواجه شد.

پول های که صرف فساد می شود و همواره انکار! تنها واکنش نهادها و مقام های مسوول بوده است اما شمار واقعی سربازان دفاعی کشور بسیار دورتر از آمارها قرار دارد.

کشوری که هر روز آماج گلوله و اخبار بد سیاسی می باشد و مردم با ناامنی های هر روزه دست به گریبان هستند، تنها شجاعت سربازان امیدی برای کنترل جنگ بود که وجود سربازان خیالی آن را به یاس بدل کرد.

آخرین آمار، نیروهای امنیتی افغانستان را نزدیک به 320 هزار سرباز نشان می دهد و نیروهای خارجی نیز شمار سربازان خیالی را 32 هزار برآورد کردند در حالی که دیده بان شفافیت این رقم را بیشتر می داند.

فساد نه چالش امروز بلکه از ابتدای دوران جدید افغانستان، پای ثابت قدرت و حکومت بوده که در کنار قاچاق مواد مخدر یکی از دلایل پایان نیافتن جنگ و قدرت بانفوذان در سیاست شده است و حال همین فساد با رخنه در بالاترین سطح امنیتی تا صفوف نظامی، کشور را با بحرانی جدی روبه رو کرده زیرا افغانستان با همین نیم بند ثبات است که تاکنون پابرجا مانده که در نبود آن تباهی در انتظار مردم و کشور می باشد.

گفتی است که هزینه های روزانه یک سرباز ارتش افغانستان بیش از یک هزار افغانی می باشد که با وجود 32 هزار سرباز خیالی هر سال نزدیک به 11 میلیارد افغانی به جیب فسادپیشگان سرازیر می شود.

در آن سوی کشور و میان شکلیک و آتش، هزاران سربازی که در نبود رهبری باکفایت جنگی با شکم های گرسنه قربانی معامله با دشمنان می شوند، تجهیزات نظامی و مناطق به طالبان واگذار شده و حقوقی که باید منبع درآمد و امنیت خانواده یک سرباز باشد در فساد مقام های بلندپایه خرج می شود.

وزارت داخله این اصطلاح را صدمه ای بر نهادهای امنیتی و دفاع کشور دانسته و می گوید که برای رفع نگرانی ها، 20 تیم از مرکز به ولایت ها برای بررسی شمار کارمندان پولیس ملی اعزام شده است.

اگر وزارت دفاع به صراحت وجود سربازان دفاعی را رد می کند به همان اندازه که از خطر مخالفان مسلح بی اطلاع و تهی از دغدغه امنیت می باشد به دفاع از اعتباری می پردازد که مردم از آن ناامید است.

نیروی امنیت و پولیس ملی از رکن های ثبات افغانستان است و اگر اکنون طالبان و داعش هر زمان که اراده کنند می توانند پایتخت را فلج و کشور را به آشوب بکشانند نه به دلیل قدرت نظامی بلکه به دلیل مقام های خودفروخته درون حکومتی می باشد.

جابه جایی های سیاسی در مقام های دفاعی و امنیتی سوی دیگر شکست در جنگ و فساد است که توسط بالاترین مقام کشور صورت می گیرد، اشرف غنی که به انتقاد از رهبران بی کفایت امنیتی می زند همان فردی است که حتی در انتصاب منصب های پایین نیز دخالت می کند.

با وجودی که خطر سقوط در انتظار ولایت های چون قندوز، ننگرهار، هلمند، سرپل و … است باید برای مقابله با فساد در وزارت دفاع و نهادهای امنیتی ضرب الاجل صورت بگیرد زیرا سخن از مهم ترین تکیه گاهی است که افغانستان با آن برقرار می باشد.

دیدگاه ها بسته شده است

آخرین مطالب

مطالب پربازدید