امروز مصادف با سه شنبه, 8 میزان , 1399 , Tuesday, 29 September , 2020
کد مطلب : 8889 , ,
+
-

تحصن حق مردم است و دولت باید پاسخ دهد

زمان انتشار : جمعه, 16 ژوئن , 2017 , بخش : یادداشت

ندای افغانستان –

کابل شاهد انفجار وحشتناک و دردناکی در نزدیکی جمهوری و در چند قدمی ریاست اجرایی حکومت وحدت ملی بود که در اثر آن، تعداد زیادی از شهروندان کشور، کشته شدند و تعدادی هم زخم برداشتند. پس از این انفجار بزرگ در کابل، شهروندان کابل و مردم افغانستان دست به اعتراض زدند و از حکومت وحدت ملی خواستند تا امنیت شان را تامین کند و کسانی که عاملان این قضیه هستند باید به پنجه قانون سپرده شود. از سوی دیگر زمانیکه اعتراض کننده ها، به جاده ها ریختند با خشونت نیروهای امنیتی کشور روبرو شدند و این اعتراض به خشونت گرایید و در اثر این همه خشونت و شلیک هایی که از سوی نیروهای امنیتی صورت گرفت، تعدادی از اعتراض کننده ها شهید شدند و تعدادی هم زخم برداشتند. حالا اعتراض کننده ها خیمه تحصن برقرار کرده اند تا حکومت صدای آنها را بشنود و حالا تحصن به روز نهم رسیده است و حکومت بسیار بی تفاوت است.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان (afghanpaper)، عبدالمقدم امین، آگاه مسایل سیاسی، در برنامه «راه حل» گفت: جنگ افغغانستان بسیار طولانی شد و طولانی شدن جنگ هم فساد ایجاد می کند. دیدگاه های متفاوتی درباره دشمن در کشور ما وجود دارد. اگر ما با یک زبان و با یک دست در رابطه با قضایای کشور برخورد می کردیم افغانستان در این مرحله قرار نمی گرفت. اما باید بپذیریم که قبل از اینکه ما استخبارات منطقه و استخبارات بیرونی ها را مقصر بدانیم، مشکلات داخلی را به عنوان یک حصر انکار ناپذیر باید بپذیریم. آنچه شما در سطوح بالای رهبری می بینید این است که هیچ کسی مسوولیت پذیر نیست و هیچ اراده ای برای حل اساسی مشکلات و اختلافات در این سطوح وجود ندارد. این سه حمله ای که پشت سرهم صورت گرفت، حمله چهارشنبه و شلیک مرمی به سوی مردم و انتحار در مراسم تشییع جنازه ها، به اینها نمی شود حمله گفت بلکه یک جنایت جنگی است که هیچ توجیه دینی، انسانی و قانونی ندارد. حمله به قل اردوی شاهین و حمله به چهارصدبستر حداقل توجیه نظامی داشت.

وی ادامه داد: حالا جای سوال اینجا است که برای این حادثه که هیچ توجیه نظامی ندارد، چه کسی باید پاسخ دهد. طالبان آن را رد کرده است، داعش هم آن را به گردن نگرفته است. حکومت پاکستان آن را رد کرده و تمام کشورهای منطقه و جهان هم آن را محکوم کرده اند. حالا حکومت ما با این را نمی تواند روشن کند که استخبارات پاکستان در آن دست دارد یا آمریکا، روسیه یا مخالفان داخلی حکومت کدام دست داشته اند. هیچ فرضیه ای وجود ندارد و حکومت در مشخص کردن آن ناکام است.

امین، وقوع چنین حوادثی را از بی برنامگی دولت برای تامین امنیت دانسته و بیان داشت: برنامه های دولت و مخالفان دولت، برنامه هایی ملی نیست. شما گرایش ها را می بینید، موضع گیری ها را می بینید، موقف گیری ها را وقتی در برابر قضایای داخلی و بیرونی می بینید مشاهده می کنیم که هنوز ما به عنوان یک کشور، ملت ومردم مسلمان، تشریک مساعی و وحدت نظر نداریم. در سطوح بالای تصمیم گیری، هم قانون نقض می شود و یک نوع بی اعتمادی و ورشکستگی کلی در نظام وجود دارد و یقین دارم که اگر یک بار وضعیت کلی بازنگری نشود، و یک طرح جدید افغانی در قضایا ریخته نشود و هر کس تصویر خود را در این طرح نبیند، وضعیت بهتر از این نمی شود.

این آگاه سیاسی، در خصوص وضعیت به هم ریخته و آشفته کابل می گوید: در حال حاضر، موقف گیری احزاب سیاسی، علمای کشور، حکومت افغانستان، هیچ کدام به سود این ملت نیست. طالبان به عنوان وارثین پیغمبر، شریعت را در اختیار خود گرفته اند. دولت حکومت وحدت ملی، به عنوان اینکه می گویند ما مطابق با قانون اساسی در راس مردم آمده ایم، قانون را در اختیارشان گرفته اند و حکومت با استفاده از قانون، مخالفان با استفاده از شریعت، همه بر سر این ملت می کوبند. حق ملت تلف می شود. ملت است که ضرر می بیند. چنانچه وضعیت در کابل وحشت است. هیچ تفسیری ما از وضعیت کابل، نمی توانیم داشته باشیم. حرف بر سر این است که ما قبل از اینکه استخبارات منطقه را مقصر بدانیم و گروه های مخالف را مقصر بدانیم، این چند نفری که در راس قدرت قرار دارند، به خودشان فکر کنند و بدانند همین ها هستند که هم جامعه را به نابودی کشانده و خود و جامعه را بی آبرو و حیثیت کرده اند و هم خود نیز جایگاهی در محافل سیاسی ندارند. در نشست های بین المللی می نشینند از چه آدرسی می توانند صحبت کنند؟ مثلا دو روز پیش جلسه ای در وزارت خارجه بود، وزیر خارجه حضور ندارند. رییس اجرایی حضور ندارد. در چهار طرف ارگ تظاهرات جریان دارد. هشتاد در صد راه کابل را حکومت بند کرده است. ده درصد را تظاهرات کنندگان و خیمه نشینان بند کرده است و ده درصد برای مردم باقی مانده است. ما برای این وضع باید به چه کسی مراجعه کنیم تا پاسخ بیابیم؟

امین می گوید: رییس اجرایی و رییس جمهور افغانستان درک درستی از وضعیت افغانستان ندارند که بفهمند مردم چرا تظاهرات می کنند. آنها نمی دانند که تعداد فقیر و بیکار و معتاد به مواد مخدر وجود دارد. من یقین دارم که اگر اینها از واقعیت های جامعه آگاهی داشته باشند، جرات نمی کنند که در این موترها سوار شوند، دیگر جرات نمی کنند که چندین نوع غذا در هر وعده بخورند. اینها کسانی هستند که نسبت به جامعه شنوایی و بینایی خود را از دست داده اند و نه جامعه را می بینند و نه حرف مردم را می شوند.

وی، تحصن و تظاهرات را حق مردم و پاسخگویی به آنان را وظیفه آنان می داند و می گوید: در این شکی نیست که مطابق با قانون این حق مسلم تظاهر کنندگان است که تظاهرات کنند. دلایل شان موجه بود و دولت باید حرف آنها را می شنید ونمی گذاشت از یک روز به دو روز و به سه روز کشانده شود. باید از طریق پارلمان، جامعه مدنی و جامعه سیاسی و به هر شکلی می شد، پاسخ آن را می داد و قضیه ختم شده اعلام می شد. اما آنها به طرف مردم شلیک کردند، این شلیک کردن به طرف مردم غیر قانونی بود. دولت باید هرچه زودتر پاسخ تحصن کنندگان مردم را بدهد و به قضیه خاتمه دهد. تحصن حق مردم است و دولت باید هرچه زودتر پاسخ دهد.

کد (30)

دیدگاه ها بسته شده است

آخرین مطالب

مطالب پربازدید