امروز مصادف با سه شنبه, 8 میزان , 1399 , Tuesday, 29 September , 2020
کد مطلب : 9159 , ,
+
-

همدردی های آمریکا، کاملا ریاکارانه است

زمان انتشار : شنبه, 8 جولای , 2017 , بخش : یادداشت

تعدادی از سناتوران آمریکایی به کابل آمدند تا درباره ورود تعداد دیگری از نظامان خارجی با اشرف غنی و عبدالله گقتگو کنند. هرچند تصمیم اعزام بیشتر نظامیان خارجی بدون توجه به نظرات حکومت افغانستان گرفته شده است، اما زمینه ورود نظامیان خارجی نیاز به همفکری و معاملات پشت پرده ای دارد که باید از دید همگان مخفی بماند. مانند توافقنامه مخفی اشرف غنی با سران پاکستانی که گفته می شود سراسر به نفع پاکستان است.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان (afghanpaper)، موسی فریور، استاد دانشگاه کابل در گفتگو با "نیمه روز" درباره اظهارات سرپرست سفارت آمریکا گفت: این گفته ها یک پیام دارد و آن این است که امریکا تا کشته شدن آخرین افغانستانی دست از سر این ملت بر نمی دارد. آمریکا با وجود 170 هزار عسکر نتوانست امنیت را به کشورمان بیاورد و چطور با افزایش 6 هزار نیرو می تواند این ادعا را داشته باشد.

فریور می گوید: این همدری ها کاملا ریاکارانه است و اینها هرگز نمی خواهند امنیت بیاید. آوردن امنیت کار بسیار ساده ای است اگر اینها برای قوت نیروهای کشور کار می کردند، روی بازگشت مهاجرین سرمایه گذاری می کردند و از همه ارزانتر روی مساله صلح کار می کردند، تامین امنیت امکان پذیر بود.

استاد دانشگاه کابل، درخصوص سفر جان مکین به پاکستان اظهار می کند: در آن سفر به صراحت گفته شد که بدون همکاری پاکستان صلح افغانستان ممکن نیست و این یعنی همه می دانند یک طرف قضیه صلح افغانستان، پاکستان است . بازی خیمه شب بازی ای که خارجی ها به راه انداخته اند، خلاف منافع ملی کشور است.

وی می افزاید: تا زمانیکه ملت متحد نشوند و گروه های مختلف از لاک های قومی خود بیرون نیایند و رهبران سیاسی، رهبران ملی نشوند این وضعیت و بازی های خارجی ها با ما ادامه دارد. همه معایب و نواقص متوجه خودمان است. اختلاف ما را رسوا ساخت؛ تشدید جنگ و افزایش نیروهای خارجی به همین تناسب ما را ذلیل تر و خوار تر خواهد ساخت. اگر ده سال دیگر هم خارجی ها در اینجا بمانند، به همان تناسب جنگ ها، رقابت ها و اختلافات قومی بیشتر و بیشتر خواهد شد.

فریور تصریح می کند: به عنوان ناظرین با مسوولیت و شهروندان مسوول حق داریم که بخواهیم حقایق پشت پرده با ملت شریک شود. سران کشور از خارجی ها بپرسند که تا چه وقت این وضعیت و ناتوانی قوای مسلح ادامه دارد؟ و چه زمانی نیروهای امنیتی این ظرفیت را پیدا می کنند که مستقلانه از حاکیمت ملی و ارضی کشورشان دفاع کنند؟

این تحلیلگر سیاسی افزود: متاسفانه که دراین وضعیتی که خارجی ها به راه انداخته اند، اربابان قدرت به جان هم افتاده اند و حکومت نامتجانس وحدت ملی کارد را به استخوان ملت رسانیده است. بیرون رفت از این وضعیت به عهده حکومت و بعد از آن نهادی که کاملا باور خود به آن را از دست داده ایم یعنی پارلمان است که حکومت را تحت فشار قرار دهد تا اسرار پشت پرده و دروغ هایی که خارجی ها به آنها می گویند را علنی کنند، تا فکری بحالشان شود.

این استاد دانشگاه، در خصوص منافع آمریکا از بحران استمرار بحران افغانستان بیان می کند: آمریکا برای رفع بحران نیامده و برای ادامه دار شدن و مدیریت بحران به ضرر منافع اولیای کشور و ضرر رقبای منطقه ای و جهانی اش آمده است و کار می کند و از این شهر ناپرسان استفاده می کند و معادن و ذخایر را می برد. کاش حضور آمریکایی ها منتج به یک حکومت قوی، سکتور اقتصادی و خصوصی قوی می شد تا مهاجرین کشور گروگان حکام همسایه نمی شدند، امید به بازگشت پیدا می کردند و آن زمان به شکل طبیعی دست مداخله گران و سودجویان همسایه از کشور کوتاه می شد اما نه تنها این وضعیت شدنی نیست که هر روز شاهد عظیم تر شدن موج بیجا شدگان و افزایش در به دری هستیم.

فریور بیان کرد: افزایش نیروهای خارجی حلال مشکلات نبوده و نیست. همیشه گفته می شود که نیروهای امنیتی کشور، قوای هوایی و توپچی نداریم اگر اینها واقعا بدنبال کمک هستند، ذخایر استراتژیک و مواد اولیه را برای دولت فراهم کنندتا اعتماد متقابل بوجود بیاید.

وی ا فزود: اگر از رهبران کشور بپرسید که آیا شما ذخایر استراتژیک ضروری برای یک ماه خود را دارید؟ اگر حتی زلزله ای هم بیاید آیا برای یک شش ماه مواد ذخیره ای دارید؟ این ها سوالاتی است که کسی حاضر به پاسخگویی آن نیست. باید روشن شود که در تشخیص اولویت های آنان چه گزینه هایی مطرح است.

کد (26)

دیدگاه ها بسته شده است

آخرین مطالب

مطالب پربازدید