امروز مصادف با چهارشنبه, 9 میزان , 1399 , Wednesday, 30 September , 2020
کد مطلب : 9381 , ,
+
-

تروریزم برای مشروعیت بخشیدن به خارجی ها است

زمان انتشار : سه‌شنبه, 25 جولای , 2017 , بخش : یادداشت

آمریکا بحث تروریزم را در محور گزارش سالانه اش در سال 2016 قرار داده و بیشتر بحث تفکیک گروه های تروریستی را که میان گروه های تحریک طالبان پاکستان و تحریک طالبان افغانستان انجام داده اند که بحث مبارزه صادقانه علیه یک گروه صورت می گیرد و علیه گروه دیگری صورت نمی گیرد این بحث روشن می سازد که باز هم بحث تحریک هراس افکنان و تروریستان در سطح منطقه وجود دارد که بگونه ای سلیقه ای و گزارشی با این افراد برخورد می شود. در عین زمان پذیرش و تایید این مساله که به عنوان گروه های هراس افکن پناهگاه ها و لانه های امنی در پاکستان داشته باشند می تواند دست آویزی برای دولت افغانستان بوده باشد.

رحمت الله بیژن پور، آگاه مسایل سیاسی در برنامه «مثبت و منفی» گفت: کاملا مشهود است که بازی های اساسی در پاکستان علیه افغانستان سامان داده می شود و پرسش اینحا است که چرا پاکستان با جامعه بین الملل در مبارزه با تروریزم همکاری نمی کند و چرا آمریکا نیز در نظام بین الملل در رابطه با این مساله تلاش نمی کند؟ این پرسش ها یک مجموعه بزرگ از مفاهیم را به دنبال دارد و طبیعی است که در رابطه آن، مسایل زیاد و شک و تردید زیادی، است و کنش و واکنش زیادی، وجود دارد.

وی افزود: آمریکا با افغانستان پیمان امنیتی امضا کرده است و طبق این پیمان تعهد داده است که اگر کشوری به افغانستان حمله کند و امنیت آن را به خطر بیندازد با آن برخورد کند اما سال ها است که برای ما و جهانیان اثبات شده است پاکستان مردم افغانستان را عذاب می دهد اما آمریکا آن رانادیده می گیرد. هر روز هم نمونه ها و مواردی به افشا می رسد و به ظهور می آید که پاکستان در حقیقت پناهگاه خوبی برای ناامن کنندگان است. تنها چیزی که در این گزارش قابل پرسش و سوال برانگیز می باشد این است که جامعه بین المللی و آمریکا می خواهند ذهنیت عامه را از حوزه طالبان و حوزه گفتمان قبلی که به یک مرحله رسیده بود معطوف به یک بازی جدید کنند و شبکه حقانی که شبکه ای است نیرومند وارد بازی می شود.

بیژن پور، در خصوص فعالیت های بعدی گروه های دهشت افکن از جمله شبکه حقانی در افغانستان بیان داشت: آمریکایی ها این رابه صورت جدی در گزارش نیاورده اند که پاکستان به دلایل سرباز زدن از یک فیصله عمومی در باب ثبات منطقه ای درمورد افغانستان و موضع مبارزه با تروریزم که موضع جهانی است بی تعهدی می کند بلکه دارد پاکستان را در واقع از یک بازی به یک بازی دیگری انتقال می دهد. در حقیقت پاکستان نیز حوزه کار با طالبان را به اختفا می برد و حوزه کار با شبکه حقانی را رو می آورد. یعنی به این مفهوم که پاکستان گوشه دیگری از اقتدار خود را در سایه حمایت آمریکایی ها به ظهور می آورد. طالبان و القاعده به طور کل یک سازمان منطقه ای و سازمان بین المللی است و طالبان منطقه ای هستند و شبکه حقانی هم گونه دیگری از این فعالیت ها است. باورم این است که دیر یا زود ناظر بر یک سلسله تحولات سیاسی در رابطه با مساله شبکه خواهیم بود. برای شبکه به جای طالبان بیشتر رایزنی خواهد شد، مذاکرات سیاسی با آن صورت خواهد گرفت. باز هم در دبی، در قطر، در استانبول و جاهای دیگر مذاکره با رهبران شبکه حقانی صورت می گیرد. اما طبیعی است که آنهایی که مبارزه با آنها را اعلام کردند و اعلامیه جهانی برای آن ساختند، راست نمی گویندو مبارزه با تروریزم را حمایت نمی کنند.
وی، در خصوص سیاست آمریکا در افغانستان گفت: آمریکا، پاکستان، انگلستان و عربستان به صورت منظم و سیستماتیک این پروژه را انرژی می بخشند. مبارزه با تروریزم مساله ای است که برای مشروعیت موجودیت نیروها و توجیه حضور نیروهایشان در افغانستان استدلال می شود اما عملا همه عناصر سیاسی در این سرزمین می دانند که بازی آن نیست که در واقع اعلام می شود بازی آن است که گفته نمی شود. آمریکایی ها همیشه چیزی را که می خواهند انجام دهند را نمی گویند چیزی را که انجام نمی دهند همیشه عنوان می کنند.

بیژن پور، در خصوص رویکرد آمریکا در افغانستان و شبکه حقانی بیان داشت: ادبیات آمریکا در مورد پاکستان همیشه همین بوده است. پرواز طیارات بی سرنشین و بی پیلوت و بعد نشانه گرفتن، زدن، کشتن و سپس مساله القاعده، رهبری القاعده و به همان ترتیب مرگ ملا عمر و خیلی از مسایل دیگر اینها نشان می دهد که ادبیات آمریکا، این است که فراموش نشود که ما جبهه ضد تروریزم در منطقه را ساختیم اما دارند فراموش می کنند که در این مورد اقدام عملی کنند. پایان دادن به شبکه حقانی کار سختی نیست. اما اول باید سازو کارش را در ساختار نظام ملی در افغانستان تحکیم کنند که از داخل مبارزه صورت بگیرد و به همان ترتیبی که در توافقنامه است باید حمایت کنند. مطابق توافقنامه امنیتی بر طبق پروتکل مشترک بین آمریکا و افغانستان باید اقدام صورت بگیرد. این کار ساده ای است و نیروهای نظامی افغانستان آماده هستند، نیروهای اطلاعات افغانستان می دانند و بعد بازی آغاز می شود. اما مساله بر سر این است که طالبان تا مرحله ای رسیده اند که حالا تازه باید مذاکرات چند جانبه در روسیه پیگیری شود. این مذاکرات در حال به تعویق افتادن است و تعلیق می شود و بعد یک حوزه دیگر معرفی می شود. شبکه حقانی بسیار نفوذ دارد و این پاکستان است که می گوید مذاکرات را با این گروه آغاز کنیم تا رسمیت پیدا کند. یعنی در واقع شبکه حقانی باید به آن مشروعیت برسد که که در پاکستان نمایندگی داشته باشد.

کد (30)

دیدگاه ها بسته شده است

آخرین مطالب

مطالب پربازدید