امروز مصادف با پنج شنبه, 10 میزان , 1399 , Thursday, 1 October , 2020
کد مطلب : 9410 , ,
+
-

پاکستان در دید آمریکا تنزل نکرده و نمی کند

زمان انتشار : پنج‌شنبه, 27 جولای , 2017 , بخش : یادداشت

سازمان ملل متحد روی مبارزه مشترک منطقه ای در برابر تروریزم تاکید کرده و می گوید، نیاز است تا کشورهایی منظقه به منظور مبارزه در برابر تروریزم استراتژی مشترک ایجاد نمایند. رییس دفتر سازمان ملل متحد در افغانستان، در ملاقات با حنیف اتمر، مشاور شورای امنیت ملی، کشور گفت که برگزاری پروسه کابل یک پیشرفت قابل ملاحظه جهت تامین صلح، در افغانستان است. اما مساله مبارزه مشترک منطقه ای، چقدر از جانب کشورهای دیگر موردپذیرش قرار خواهد گرفت. آیا پاکستانی که در هیچ تعهدی، پابرجا نمانده، تن به مبارزه مشترک منطقه ای خواهد داد؟

موسی فریور، استاد دانشگاه در برنامه «بازنگاه» گفت: با تجربه خود و به شکل مستند می خواهم بگویم تعریف متحدالمعانی از تروریزم در هیچ یک از نهادهای بین المللی وجود ندارد. نه در شورای امنیت سازمان ملل متحد نه در مجمع عمومی سازمان ملل متحد نه در کمیته حقوق بشر سازمان ملل متحد، نه در سازمان شانگهای، نه در سازمان کنفرانس اسلامی، نه در سازمان نهضت عدم انسلاک، نه در سارک و بالاخره در ده ها سازمان منطقه ای جهانی هیچ کدام تا امروز توافق نکردند که یک تعریف متحد از تروریزم دهند. هر کشوری مخالف خود را تروریزم می خواند و هر کشوری برای مداخله خود در یک کشور دیگر، گروه ها را آزادی خواه و مدافع حقوق بشر، می خواند و حرف های دیگر را عنو ان می کند.

وی، معتقد است برای مبارزه کشورهای جهان با تروریزم ابتدا باید یک تعریف واحد از آن در میان کشورها ارایه شود و افزود: اما هیچ نهاد بین المللی تا امروز، موفق نشده و نتوانسته مطابق با برنامه های سازمان ملل متحد نبوده تا بیاید یک تعریف متحد المعانی از تروریزم دهد. حالا هم هر کشور از دیدگاه خودش و منظر خودش تروریزم را تعریف می کند. خصوصا بین پنج ابر قدرتی که امروز سرنوشت دنیا بین آنها تقسیم شده و یا مقدرات کشورها را در دسترس خود دارند هر کدام از پشت عینک منافع خود تروریزم را تعریف می کنند. آزادی خواهان چچن، تاتارستان و کشورهایی که قبلا جزو شوروی بودند آنها را جهانیان آزادی خواهان می گفتند. چینی ها امروز مسلمانان مبارز چینی را به عنوان تروریزم، تعریف می کنند، در حالیکه جهان اسلام، آنها را به عنوان آزادی خواهان آن کشور تعریف می کنند. در دوران جهاد افغانستان، مجاهدین افغانستان، از نظر آمریکا و کشورهای عربی، آزادی خواهان بودند در حالیکه شوروی این مجاهدین را تروریست و دهشت افکن می خواندند. علی رغم انتظاراتی که ما داریم، هیچ وقت یک تعریف متحدالمعنی از تروریزم صورت نمی گیرد.

فریور در خصوص اینکه آیا فشاری واقعی بر پاکستان از سوی سازمان ملل به وجود می آید یا خیر گفت: زمام اختیار سازمان ملل متحد در ظاهر در دست حدود دوصد عضویت سازمان است. اما در عمل اختیار این سازمان دست پنج قدرت دایمی دارای حق وتو در آنجا است. که مهم ترین آن آمریکا می باشد. بنابراین گمان نمی رود که به هیچ وجه من الوجوه پنج ابر قدرت دارای منافع متضاد، روی تعریف متحدالمعنی تروریزم توافق کنند. درمورد افغانستان متاسفانه بر خلاف چیزهایی که ما توقع داریم که چرا دنیا علی رغم اینکه پاکستان متهم به دهشت افکنی است، عکس العمل عملی در برابر پاکستان انجام نمی دهد، این به عوامل مختلف بر می گردد. یک بار دیگر می گویم که آمریکا و پاکستان سیاست واحدی در قبال افغانستان در پیش دارند اما هرازگاهی تظاهر به اختلاف می کنند و مصلحت های سیاسی دو طرف یعنی پاکستان و آمریکا، بعضا ایجاد می کند که در ظاهر بگویند ما باهم در تقابل و رویارویی هستیم. اما در عمل من معتقد هستم که هنوز هم پاکستان از اهمیت استراتژیک برای آمریکا و غرب، در مقیاس کل آمریکا بعد از ژاپن و چین جنوبی قرار دارد و هیچ وقت پاکستان از منظر یا دیدگاه غرب تنزل نکرده است که باز ما به آن مرحله برسیم که آمریکا و غرب، که متحدان استراتژیک پاکستان هستند در قبال پاکستان یک عکس العمل واضح و ملموس و مشهود را از خود نشان بدهند.

استاد دانشگاه افزود: در واقع ما نباید انتظار داشته باشیم که پاکستان توسط آمریکا مورد فشار قرار بگیرد. هرازگاهی شاید فشارهایی سطحی و ظاهری به این کشور از سوی آمریکا بوجود بیاید اما واقعی نخواهد بود. پاکستان تامین کننده منافع آمریکا در منطقه و آمریکا تامین کننده نیازهای پاکستان است. بنابراین این دو هرگز همدیگر را از دس نخواهند داد.

کد (30)

دیدگاه ها بسته شده است

آخرین مطالب

مطالب پربازدید